تاریخ : دوشنبه 14 تیر 1389 | 10:10 بعد از ظهر | نویسنده : rock_ ali

 

ما استقلالی ها همیشه تا قبل از ظهور امیر فلعه نوعی به پرسپولیسها به خاطر داشتن علی پروین حسودی می کردیم.  به افراد زیادی فرصت دادیم تا یکی شبیه پروین بسازیم. افراد زیادی آمدند موفقیت های خوبی کسب کردند ولی هیچکدام جاه طلب نبودند تا اینکه امیر آمد. درجه ژنرالی به او دادیم واو هم جواب محبت های ما را به خوبی می داد. هر وقت تیم تنها می شد او کمک می داد. انصفا خوب کار می کرد مدیر عاملی را دوست می داشتیم که امیر را دوست می داشت.

کار ما هواداران این بود که با مخالفان امیر بحث کنیم و کارهای اورا توجیه کنیم. وقتی زرینچه و نوازی مدعی شدند که چند سال پیش امیر با آنها تبانی کرده تا تیم استقلال اهواز سقوط نکند، دیگر این دو نفر را دوست نداشتیم و ادعای آنها را به دلیل حسادت،

توجیه کردیم. از عکس العمل امیر بعد از گلزنی تیم مس کرمان به استقلال با اینکه خومان نیز دلخور بودیم، دفاع کردیم. بعد از قهرمانی استقلال، هنوز جام قهرمانی بالای دستان کاپیتان فکری پایین نیامده بود که امیر اعلان کرد، شاید فصل بعد در استقلال نباشد. گفتیم بیچاره خسته شد. وقتی اسطوره تیم، حجازی با او مشکل پیدا کرد باز هم ما از امیرطرفداری کردیم. وقتی بعد از عدم نتیحه گیری تیم در جام ملتها حاج رضایی، فردوسی پور، ذوالفقار نسب در برنامه نود امیر را نقد کردند، نود را تحریم کردیم . وقتی جانواریو را از تیم جدا کرد باز هم به او حق دادیم و از او دفاع کردیم.  بعد از کنارگیری واعظ روزانه چندین ساعت از طریق اینترنت دنبال خبر بازگشتش شدیم ولی چیزی دستگیرمان نشد. تا اینکه حیدری را گرفت. حیدری که بدجوری تو قلب ما جا باز کرده بود. دیگر دفاعی وجود ندارد. امیر ما درجه ژنرالی را از تو پس می گیریم و تو دیگر ژنرال ما نیستی!



  • تله کام
  • فروش بک لینک
  • کارت شارژ همراه اول